Okul Korkusu

 

Şimdilerde oğlum haydutyusun sürekli diline doladığı bir "okula gitmekten korkuyorum" hadisesi var. Kızımızda bunu hiç yaşamadık, o okula hiç şikayet etmeden giden bir çocuk.

Bu durum ilk başladığında eteklerim tutuştu, yüreğim acıdı. Ben çalışan bir anneyim ve oğlum sabah akşam okula gitmekten korktuğu için ağlıyor.  İnternette ne kadar doküman varsa okudum, haydutyusla konuşmaya çalıştık yetmedi okulun pedagogu ve öğretmenleri ile temasa geçtik. Bilinçli ebeveynleriz ya..Bir sorunumuz var ve didik didik ediyor yardım aranıyoruz.

Şimdi detayları anlatıp boğmayayım sizi...Uzun süren kök neden analizlerinden sonra durum anlaşıldı:

Akşam yatamaz, sabah kalkamazlar

Ekteki resmin bir de öncesi var tabii sevgili ailem....

Dün gece saat 11. Bizim sıpalar hala ayaktalar. Sevgili kocam Ezel'i bile izlemeyi bıraktı, gitti bunları uyutmaya çalıştı ama yok...

kime çektilerse bir inat bir inat...uyumadılar. Geldiler mutfağa, bizimle beraber oturuyorlar. Tabii kötü polis olmak kime düştü....bana...

İlk Hhöööeeeeyytttt 'imde İpek paşa paşa sessizce gitti odasına yattı kuşum. Oğlan inat...dikti gözlerini bana kötü kötü bakıyor. Sıpa, sana mı pabuç bırakacağım, ben de ona bakıyorum. Gözünü ilk kaçıran namerttir. Ulan gözüm de tam kaşınacak zamanı buldu....kaşırsam teması kaybedeceğim diye kaşımadım valla....

Baktı olmayacak, " babam gelip beni uyutsun" moduna geçti. " yok dedim gelmeyecek, geldi zaten ama uyumadınız, şimdi de gelmeyecek" 3-5 dakika daha kötü kötü baktı bana...ben de işin soğuk savaş kısmını bırakıp tehdit aşamasına geçtim. " ya şimdi odana gidersin ya da sabaha kadar mutfakta halının üzerinde oturursun"

Nasıl inandırıcı söylemişsem artık şöyle bir doğru mu söylüyorum yoksa blöf mü yapıyorum diye baktı....baktı baba da bana destek veriyor, uğraşılmaz bunlarla deyip, kalktı odasına gitti...bir yarım saate kadar ikisi de uyumuştu...

Burada bir es alıyorum sevgili okurlar...bizim çocuklarımızın kendi kendilerine uyudukları pek görülmemiştir. Mutlaka yanlarında birini uyuyana kadar esir ederler....

Sabah saat 06:30...evden çıkacağım, zaten servisi kaçırmama ramak kalmış...kalktı beyefendi...ağlamıyor ama çıkardığı ses ile seslendirme oscar'ı alır sıpa...." anneciğim gitme, ben okuldan korkuyorum" moduna geçti yine...hayır akşamdan limoniyiz ya...ne yapayım, işe arabayla giderim dedim, zaten yarın araba bana lazım olacak.

Aldım Yiğit'i kucağıma, sakinleşene kadar 20 dakika filan kucak kucağa oturduk. En sonunda sakinleşti, babasının yanına yattı. Ben de uyuyan kızımı öptüm - o da pek bir lokumdu hani-- evden çıktım.

Ekteki fotoğrafı sabah Metin gönderdi. Eşşek sıpası sabah okula gitmek için giyinmiş, ayakkabılarını giyme aşamasında kapının önünde, ayakkabılığın dibinde uyumuş....Siz şimdi söyleyin bana, bu çocukları yer misiniz yemez misiniz?

öpücükler