Yesene Yavrummm....

Yemeyen çocukla uğraşmanın ne demek olduğunu bilmeyen anne yoktur herhalde…Kızımın maşallahı var…Verdiğimi yer..yavaş yer ama yer sonuçta…Biraz da gösterse yediğini…anası kılıklı n'olucak :-))

Ama bebekken tombiklikten kolları bile kapanmayan oğlum şimdi hafif tabiriyle adamı kanser eder…çıldırtır…Çok bilirim kendimi ona yemek yedirmeye uğraşırken avaz ciyak bağırırken bulduğumu…

Şimdi bana " aaaa..bırak acıkınca yer" veya " cık cık cık…çocuğa bağırılır mı hiç öyle deli deli" filan demeyin…Biliyoruz herhalde tüm kitabi bilgileri…gelin görün ki bu model acıkınca da yemiyor ve hatta acıkmıyor ve ben çaresizliğimden kendimi kaybediyorum çünkü yemeye yemeye bünyesi o kadar zayıf düştü ki ha bire hasta olup duruyor.

Metin Bayıldı

El işleri konusunda ne kadar hevesli ve de muhteşem yetenekli bir kadın olduğum malumunuz. Ama içimde öyle bir heves var ki işten güçten fırsat bulduğumda gece vakti / haftasonu Derya Baykal'ın program tekrarına denk gelirsem mutlaka gözatıyorum.

Aslında ben Derya'lı Günler programını ilk çıktığı zamanlardan biliyorum. 6 sene önce kızımın doğumundan sonra işten ayrıldığım dönemde seyrederdim. O günlerde küçük bir kanalda, hiçbir prodüksiyon olmadan, set bile denemeyecek bir alanda, küçük bir masanın başında el işleri yapardı. 

Tok Evin Aç Kedileri

Biz çocukken sabah kahvaltısı dediğimiz öğün bildiğimiz kahvaltı olurdu. Yumurta, süt, peynir, ekmek, zeytin, zeytinyağı gezdirilmiş domates, tereyağı, annemin misss gibi reçelleri olurdu soframızda. Haftasonları ise değişiklik olsun diye alınan ve çeşitli atraksiyonlarla pişirilen sucuk ve sosis olurdu...Biz de yerdik.

aten bir haftasonları ailece aynı sofrada kahvaltı edebiliyoruz o da burnumuzdan geliyor.